کاش می شد بنویسند مرا سینه زنت

کاش می شد بنویسند به نام حسنت

کاش در اول پرونده ی دنیائیمان
بنویسند غلام پسر بی کفنت

کاش می شد که مرا دست کرامات شما
بنویسد اسیر غم و در د و محنت

غزل مرثیه ی روضه ی ما هستی تو
من همان شمع برافروخته ی انجمنت
**
راستی مادر مظلومه ی غربت زده ام
در سوالم.جرم تو چیست؟چراهی زدنت؟

از هجوم در و دیوار و دستی سنگین
درد می کرد نگفتی ....همه جای بدنت

پیرهن بافته ای بهر حسین اما حیف
گفت زینب که غارت شده آن پیرهنت